Świątynia wciąż potrzebuje Twojej pomocy

To wielka zasługa Wspólnoty Darczyńców, że w sercu Polski powstała Świątynia, która dla setek tysięcy osób może być dzisiaj źródłem chrześcijańskiej nadziei. Promieniuje ona zwłaszcza z oblicza Chrystusa Zmartwychwstałego umieszczonego na ścianie prezbiterium, którego aranżację opatrznościowo udało się ukończyć w minionym roku. Dziś, w obliczu Roku Świętego, to przesłanie o Tajemnicy Zmartwychwstania szczególnie wpisuje się w wołanie papieża Franciszka. 

Figura Chrystusa Zmartwychwstałego w Świątyni Opatrzności Bożej

 Szeroko zakrojone prace nad wystrojem oraz adaptacją akustyczną przestrzeni prezbiterium, rozpoczęte dwa lata temu, kontynuowaliśmy w 2024 roku. Z myślą o licznej koncelebrze podczas uroczystych liturgii został zamontowany drugi rząd stalli. Konstrukcja i dobór materiałów do ich wykonania wpisują się w wymogi akustyczne wnętrza. Natomiast po obu stronach prezbiterium umieszczono popiersia św. Jana Pawła II i bł. Stefana Wyszyńskiego.  

Popiersia św. Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego autorstwa śp. prof. Adama Myjaka

 Stanowią one zwieńczenie korony świętych i błogosławionych czczonych w wizerunkach i relikwiach ustawionych w nawie bocznej Świątyni. Autorem wykonanych z brązu rzeźb jest prof. Adam Myjak.  

W tym miejscu pragniemy nie tylko dziękować Bogu za wolność naszej Ojczyzny, ale także za wielkich Polaków, którzy na wieki zapisali się w dziejach Polski i świata – zarówno za zastępy świętych i błogosławionych, jak i tych, których miłość i oddanie zna tylko Bóg. – mówił kard. Kazimierz Nycz, arcybiskup senior archidiecezji warszawskiej.

Msza Święta podczas Narodowego Święta Niepodległości

Ofiarując darowiznę 50, 100, 200 zł, a nawet więcej – troszczysz się o dalszy rozwój Sanktuarium.  

Dzięki wsparciu ludzi dobrej woli w latach 2024 i 2025 możliwe było zrealizowane następujących prac:  

• Zamontowanie drugiego rzędu stalli, co pozwala na jeszcze liczniejszą koncelebrę podczas najbardziej uroczystych liturgii. 
• Umieszczenie rzeźb św. Jana Pawła II i bł. Stefana Wyszyńskiego autorstwa prof. Adama Myjaka po obu stronach ołtarza.  
• Prace nad szlifowaniem oraz impregnacją posadzki z marmuru Calacatta Lincoln w nawie głównej, które objęły powierzchnię 2100 m2, a także prace nad konserwacją posadzki prezbiterium.
• Powstanie docelowej zabudowy z czarnego granitu wokół 26 filarów wyznaczających nawę główną.
• Montaż dodatkowego oświetlenia w Kaplicy Najświętszego Sakramentu oraz w Polonijnej Kaplicy Maryjnej, które pozwala na zmianę koloru zgodnie z kalendarzem liturgicznym, a także dodatkowe oświetlenie w przestrzeni prezbiterium.
• Modernizacja nagłośnienia w Panteonie Wielkich Polaków, które zostało włączone w system foniczny całej Świątyni. 
• Zabudowa akustyczna portali wewnątrz Świątyni od strony wschodniej i zachodniej.
• montaż zabudowy akustycznej pod telebimami, która poprawi odbiór obrazu i dźwięku podczas liturgii oraz uroczystości.
• I etap oświetlenia parkingu, które stanowi kolejny krok w rozwoju infrastruktury Sanktuarium zwiększającej komfort i bezpieczeństwo.
• Zagospodarowanie zieleni od strony zachodniej wzdłuż alejki prowadzącej do Świątyni z parkingu.

 Chociaż Świątynia od lat jest otwarta dla wiernych, prace nad wystrojem, wykończeniem oraz przy rozbudowie infrastruktury technicznej są nieprzerwanie prowadzone.   

Ks. Tadeusz Aleksandrowicz, kustosz powstającego Sanktuarium Opatrzności Bożej: 

Nie ustajemy w wysiłkach, aby w powstającym Sanktuarium Opatrzności Bożej każdy odnalazł miejsce na spotkanie z Bogiem, przestrzeń do nawrócenia serca i duchową refleksję. Chcemy, aby Świątynia służyła wiernym zwłaszcza w trakcie celebracji liturgicznych i nabożeństw. Wciąż dokładamy starań, by doskonalić jej wnętrze zarówno pod względem artystycznym, jak i adaptacji akustycznej. Ufamy, że to miejsce będzie coraz bardziej przyjazne pielgrzymom. W tym celu rozwijamy infrastrukturę techniczną zarówno samej Świątyni, jak i na terenie wokół niej. 

Dziękujemy wszystkim Darczyńcom za modlitwę, a także każdy dar serca, który przyczynia się do rozwoju duchowego i materialnego wilanowskiej Świątyni. Wszelkie ofiary przeznaczone na aranżację wystroju sakralnego wnętrza i rozwijanie infrastruktury technicznej przyczyniają się do budowania i umacniania kultu Opatrzności Bożej w czasie liturgii, nabożeństw i cichej modlitwy wiernych.